in het Jugendstilhotel „Bellevue“, Traben-Trarbach

Spontane beslissingen zijn soms de beste. En zo ontstond tijdens een telefoongesprek het idee om begin oktober eens kort en krachtig 24 uur eruit te stappen.

Het Jugendstilhotel Bellevue had nog capaciteit en dus ging ik op de ochtend van 08.10.2023 vanuit het Taunus via de Hunsrück naar de Mosel. Hoe dichter bij de bestemming, hoe meer zonneschijn en „Goldener Oktober“.  Dus geen tijd verliezen en meteen naar het mooie terras; het rood gekleurde wijnblad bood schaduw en volop schuilplaats voor mussen, mezen en andere vogels. Er was genoeg te zien aan de Mosel: excursieschepen, riviercruiseschepen en „Fliteboards“ op het water – een soort minilongboard met elektrische aandrijving dat zich tijdens het rijden, afhankelijk van de snelheid, tot een halve meter uit het water heft. Dat ziet er behoorlijk vreemd en futuristisch uit, maar het lijkt wel leuk te zijn. Je blijft je verbazen …. Maar ik hield liever beide benen op de grond.

Er was nauwelijks tijd om van de prachtige kamer te genieten, want al snel was het tijd voor een uitstekend driegangenmenu in restaurant „Belle Epoque“, de „goede kamer“ met uitzicht op de Mosel en daarbij heerlijke wijn. Een genoegen, hoe het team van Bellevue op bekwame, deskundige en ontspannen wijze het begrip gastvrijheid en gastheerschap leeft en vormgeeft.

Ook een klein uitstapje aan het einde naar de bar in de Parijse jugendstijl van de Belle Epoque was op deze geslaagde dag nog een must … en een plezier.

Deze uitstap in de jugendstil werd de volgende ochtend afgerond met een gezellig ontbijt, opnieuw met uitzicht op de Mosel, en toen was die mooie uitzeit al weer voorbij, alsof het in een oogwenk ging.

Het team rond Laura Hübinger-Georg en Nils Georg maakt het je gemakkelijk om je heel hartelijk welkom te voelen. Attent, open en goedgehumeurd, zo laat het zich voor mij goed samenvatten.

Ik kijk al uit naar mijn volgende uitstap naar de Mosel. Ik kan alleen aanraden om ook zulke kleine uitjes eens te proberen, als de reis niet zo ver is; het is de moeite waard om zelfs voor 24 uur gewoon eens „alltag“ alltag te laten zijn.

Birgit Kompa, Niedernhausen