Marsepein, Hanze en nog veel meer …

Ontmoeting van de Gästekreis van 28.9. tot 1.10.2025
in het Romantik Hotel Friederikenhof in Lübeck – Oberbüssau

Wat een ontvangst! 12 leden van de Gästekreis werden bij prachtig herfstweer in het Romantik Hotel Friederikenhof meteen verwelkomd met een boerderijfeest. Dat was weliswaar niet speciaal voor ons georganiseerd, maar na deels lange reizen konden we meteen „onder de mensen” mengen en ons in de royale tuin van het hotel verfrissen met eten en drinken. Tegen de avond werden we dan ook „officieel” begroet door hotelmanager Patrick Wulf.

Hij had samen met Daniela Schulze van het hotel en onze beschermheren Marion en Heiner Jäger een afwisselend randprogramma samengesteld en ons dankbaar genoeg ook begeleid tijdens onze tochten door Lübeck. En Lübeck is zeker een reis waard, want het is een mooie, oude en rijke stad met kostbare sporen uit het verleden. De complete binnenstad met haar mooie binnenplaatsen en schilderachtige huizen is daarom tot werelderfgoed verklaard.

Ook de Friederikenhof straalt, als voormalig landgoed, tot op de dag van vandaag veel charme uit, ver weg van stress en drukte, direct gelegen aan het Elbe-Lübeck-kanaal.

Dom- en stadsrondleiding in Lübeck

De volgende ochtend werden we met taxibusjes naar Lübeck gebracht, waar al een zeer deskundige gids ons bij de dom opwachtte. Zeer onderhoudend leidde hij ons door de dom, die samen met St. Aegidien, St. Jakobi, St. Marien en St. Petri het ensemble van de zeven torens van de Lübecker binnenstad vormt.

De Lübecker dom is het eerste grote bakstenen bouwwerk aan de Oostzee en met bijna 132 meter lengte een van de langste bakstenen kerken. En ook de 114 meter hoge torens krijg je nauwelijks op de foto vastgelegd – je moet echt een heel eind teruggaan. In 1173 werd de dom door Heinrich der Löwe gesticht en in 1247 ingewijd.

Indrukwekkend is ook het interieur met triomfkruis, kerkuurwerk, zijaltaren, doopvont met rondellbanken en twee orgels.

Na dit eerste deel van de rondleiding gingen we voor onze lunchpauze naar Niederegger, wiens naam direct met marsepein verbonden is. Hier zijn natuurlijk heerlijke taarten en gebakcreaties, maar ook een smakelijke selectie hartige gerechten, die we vandaag tijdens de lunch mochten proeven. Wie daarna wilde, kon zich nog inslaan met marsepeinlekkernijen of het Marzipan-Museum in het gebouw bezoeken.

Al meer dan 200 jaar is Café Niederegger in het hart van de stad het geheime symbool van Lübeck geworden, nadat het bedrijf in 1806 werd opgericht door meester-banketbakker Johann Georg Niederegger. „Neem amandelen, suiker en rozenwater …” luidt het eenvoudige, klassieke recept voor marsepein. Bepalend voor de kwaliteit is echter naast de kwaliteit van de grondstoffen en het traditionele roosterproces ook de juiste mengverhouding van amandelen en suiker.

Zo nam het Marzipan-Museum ons mee op een lange tijdreis, waarin de amandelspecialiteit in vele eeuwen vanaf haar oosterse oorsprong naar de Hanzestad aan de Trave is gekomen. Een onmiskenbare blikvanger hier zijn twaalf levensgrote personen van marsepein, evenals het Holstentor in een grote marsepeinuitvoering, dat door twee Niederegger-banketbakkers in 350 uur handwerk werd vervaardigd.

Het tweede deel van onze rondleiding voerde ons vervolgens door de oude binnenstad van Lübeck. Onze ochtendgids wachtte ons al op tegenover Niederegger bij het stadhuis, dat helaas momenteel wegens werkzaamheden voor het publiek gesloten is.

De tocht bracht ons vervolgens van het stadhuisplein naar de Marienkirche, St. Petri-Kirche, Salzspeicher, muziekacademie en Holstentor. En ook Thomas Mann zijn we tegengekomen, al was het alleen als „papfiguur”. Tijdens deze rondleiding werd ons ook duidelijk op welke gevoelige ondergrond de huizen en kerken van de oude binnenstad zijn gebouwd, want overal probeert men de scheefstand van enkele gebouwen te stabiliseren. Laten we hopen dat de „koningin van de Hanze”, de „stad van de 7 torens”, ons nog lang behouden blijft.

Europees Hansemuseum

De volgende ochtend stond in het teken van de Hanze, het belangrijkste en machtige handelsnetwerk van de middeleeuwen. De stad Lübeck ontwikkelde zich met haar strategische ligging in het Oostzeegebied tot een van de belangrijkste handelspartners van dit verbond.

Het Europäischen Hansemuseum is in een oud burgklooster, boven de Trave gelegen, omgebouwd tot een modern museumcomplex en is vandaag de topbestemming voor de geschiedenis van de Hanze. Tegelijkertijd worden actuele vragen rond handel en economie aanschouwelijk gepresenteerd. We doken als het ware in een unieke tentoonstelling, konden edele stoffen „aanraken”, beleefden de opwindende sfeer van een Hansedag en huiverden bij de gevolgen van de pest die toen voorkwam. Dit alles en nog veel meer kregen we uitvoerig uitgelegd door een zeer gedreven museumgids.

Schiffergesellschaft

Daarna hadden we in de op loopafstand gelegen Schiffergesellschaft een stevige lunch verdiend. Het voormalige gildehuis is meer dan alleen een restaurant. De Lübecker Schiffergesellschaft stamt uit de beginjaren van de commerciële zeevaart en was oorspronkelijk verplicht voor alle schippers van de Hanzestad. Met het vervallen van de contributieplicht ontstond zo’n 150 jaar geleden wat de Schiffergesellschaft vandaag is: een traditioneel, Hanzeatisch restaurant met moderne keuken en historische ambiance.

Splashbus-tour

Goed versterkt konden we vervolgens naar ons laatste evenement in Lübeck slenteren. We wilden nu met een Splashtour-amfibiebus Lübeck te land en te water ontdekken. Het is het enige voertuig ter wereld dat volledig als volwaardige bus aan het openbare wegverkeer mag deelnemen en als zeewaardig schip op het water mag varen.

Na een korte stadsrondrit ging het vervolgens met een spectaculaire „SPLASH” (geweldige plons) de Trave in, zodat we nu de mooiste plekken van de Hanzestad ook vanaf het water konden bewonderen. We voeren langs klassieke zeilschepen in de haven van Lübeck, en langs het historische eiland van de oude binnenstad met uitzicht op het 7-torenspanorama, pakhuizen, kerken, bruggen en nog veel meer. Dit alles werd nog versterkt door de beeldende uitleg van de „kapitein” en buschauffeur.

Galavond

De afsluiting van de Gästekreis-bijeenkomst vormde traditioneel de galavond, deze keer zelfs in de „Alten Scheinestall”. Deze was inmiddels gemoderniseerd, de open haard brandde en de toegewijde bediening zette ons de lekkernijen voor die het keukenteam als viergangenmenu had samengesteld. Nadat we nu enkele dagen lang door bediening en keuken „goed verzorgd” waren, was er voor het team een royale fooi als dank en voor onze gastheer Patrick Wulf de glazen trofee van de Gästekreis. Nogmaals hartelijk dank voor de begeleiding bij onze uitstapjes en Marion en Heiner Jäger als beschermheren voor de organisatie van de ontmoeting. En ook dank aan „Petrus”, die ons alle dagen bijzonder goed gezind was.

Ursula und Heinz-Peter Gerber, Holle