„Cultuur ontmoet wijn“
of „Een „zomersprookje“ van de gastengroep aan de Moezel,
geïnspireerd op het geplande „zomersprookje“ in het voetbal bij het EK in eigen land.

Gastengroepbijeenkomst in het Weinromantik Hotel Richtershof in Mülheim/ Midden-Moezel,
van 23 tot en met 26 juni 2024

De reis naar de zomertreff van de Romantik-gastengroep verliep deels heel idyllisch, met de auto of trein door de Eifel of de Hunsrück of klassiek langs de Moezel. In elk geval waren in de namiddag al vroeg alle verwachte leden ter plaatse en was er de eerste uitwisseling bij koffie en gebak.

Wijnproeverij „ondergronds“

Het programma begon op zondag om 17 uur met een wijnproeverij in de eigen keldergewelven, begeleid door Moezelse tapas, tegelijk het begin en het eerste gerecht van ons menu voor deze eerste avond. We werden geïntroduceerd in de wereld van de wijnbouw aan de Moezel, we leerden het verschil tussen enkelstokcultuur aan draad, de oudste vorm van de systemen die al door de Romeinen in de terrasvormige steile hellingen van de Moezel werd gebruikt, en de tegenwoordig gangbare draadraamcultuur kennen. Men gebruikt een mix van traditioneel en oeroud, ook bij de bindmaterialen, want natuurlijk bindmateriaal (geweekte wilgentenen) gebruikten de oude Romeinen ook al.

Weer uit de „ondergrond“ opgedoken en met de tapas al „voorverzadigd“ werden we ook verder in de menureeks culinair uitstekend verzorgd, de stemming was goed en toen speelde Duitsland in het voetbal ook nog gelijk op het EK in eigen land en wordt groepswinnaar….

Trier – de oudste stad van Duitsland

Op maandag heette het dan: „Trier, we komen eraan“. De hele dag werden we op kundige en bekwame wijze begeleid door onze reisleidster Marlene Bollig en leerden we veel van haar over wijn, wijnbouw en natuurlijk de Romeinen. En zij kende beslist de mooiste uitzichtpunten tussen Mülheim en Trier en ook in Trier zelf; de stops waren de moeite waard, zulke plekken vindt men zonder lokale kennis nauwelijks.

De rit naar Trier was dankzij mevrouw Bollig onderhoudend en leerzaam. De Romeinen verbouwden al ongeveer 1800 jaar geleden wijn aan de Moezel. De Rieslingteelt bestaat ongeveer sinds 1400 en sinds 1950 hoort daar inmiddels ook rode wijn bij, goed voor ca. 10 % van de aanplant. De aanplant wisselt tussen vlakke en voor de Moezel typische, markante steile hellingen. Door de secularisatie onder Napoleon verloren de kloosters via privatisering het eigendom van de wijngaarden, maar zij pachtten veel percelen terug en zo is het aartsbisdom Trier een van de grootste wijnbouwbedrijven aan de Moezel. Er staat in het Eifeldorp Klausen zelfs een kerktoren waarop, in plaats van een weerhaan, een klein wijnvat troont.

Trier, in 16 v.Chr. gesticht door keizer Augustus, daarom ook de naam Augusta Treverorum (op de plaats van een Keltische nederzetting van de Treveri, die door Augustus waren verslagen). In de Romeinse tijd woonden er tot wel 80.000 mensen in Trier. In de Middeleeuwen had de stad dan nog slechts 5.000 tot 10.000 inwoners; de stad komt in het kader van het Congres van Wenen in 1815 toe aan Pruisen.

De tour door Trier begint met een rit naar de Petrisberg, van daaruit heeft men een fantastische uitzicht over de stad en ook op het amfitheater, dat plaats bood aan 18.000 mensen. Daarna ging het langs de Kaisertherme uit de 4e eeuw, een van de grootste badcomplexen van het Romeinse rijk, en het Circus met plaats voor 40.000 bezoekers van de spelen. 450 jaar Romeinen aan de Moezel hebben hun sporen nagelaten; de brugfundamenten van de oude „Römerbrücke“ stammen nog uit hun tijd en dragen de brug betrouwbaar (in tegenstelling tot menig moderne brugconstructie in Duitsland).

In het centrum aangekomen begonnen we nu te voet bij de „Porta Nigra“, DE Romeinse klassieker van de stad (gebouwd in de 2e eeuw na Chr.). De wandeling door de stad voerde langs het geboortehuis van Karl Marx tot aan de Hauptmarkt met marktkruis en marktfontein. Versterkt door de lunch was er nog tijd voor een korte bezichtiging van de dom, gebouwd in de 11e/12e eeuw, en de daarnaast gebouwde Liebfrauenkirche, voltooid rond 1270, een van de eerste gotische kerken van Duitsland.

Veel indrukken die verwerkt moesten worden, maar vóór het „de benen omhoog leggen“ in het hotel was er op de terugweg naar Mülheim in Leiwen nog een kleine, wat geïmproviseerde wijnproeverij bij Weingut Klaus Junk, verzorgd door de chef zelf. Hij had ons simpelweg „vergeten“ en kwam vers van het werk uit de wijngaard naar ons toe. De een of andere fles wijn zat dan ook in de bagage op de verdere terugweg.

Terug in RH Richtershof wachtte ons 's avonds dankzij het mooie, zomerse weer een diner in drie gangen buiten in de tuin van het restaurant, de zon zorgde voor een zomers lichte sfeer en we genoten na de toch behoorlijk natte april en mei van dat jaar van deze zomerse verfrissing.

Moezeltocht naar Benkastel-Kues

Dinsdag, de volgende zomerse dag, was niet langer op de Romeinen gericht, maar ging het met de boot ca. 7 km stroomafwaarts over de Moezel naar Bernkastel-Kues. Wat we tot dan toe over de wijnbouw aan de Moezel hadden geleerd, kon men nu vanaf het water bekijken. En de zomer was ons reizigers goed gezind; een hoge en goede zonnebescherming was vereist, hoofddeksels zoals hoeden, petten en mutsen werden naar behoefte en smaak deels nog snel gekocht, voordat men op pad ging voor de stadswandeling (met veel andere toeristen die de plaats ook wilden bezoeken). Bernkastel herbergt veel mooie vakwerkhuizen; de Burg Landshut torent boven de plaats uit, er is een mooi marktplein met de Michaelsbrunnen en een stadhuis uit de renaissanceperiode. Een brug leidt naar het andere stadsdeel, Kues. Hier bevindt zich het laatgotische Nikolaushospital, een stichting van Nikolaus von Kues (1401-1464).

En het was warm, heel warm! Aan de zomer was men allang niet meer gewend. De lunchpauze in de „Doctor-Weinstube“ was welkom en verdiend. En jammer dat de plaats zo vol was.

Terug in het hotel was er nog tijd om af te koelen en op adem te komen, voordat het ons tijdens het zomerse gala-avond buiten in de tuin weer eens behoorlijk warm werd. Het was een mooie, gezellige, lange avond, zoals gebruikelijk goed en hartelijk verzorgd door het serviceteam van RH Richtershof; het zakje met het fooi-geld voor de crew was passend en aanzienlijk gevuld.

Woensdagvoormiddag heette het dan afscheid nemen van de medereizigers, de Moezel en het wijnhotel Richtershof na een geslaagde verblijfsperiode op dit historische, deels 300 jaar oude wijngoed.

Hartelijk dank voor hun inzet aan Reinhold Kessler en Hans Große-Allermann, die deze gastengroepbijeenkomst mogelijk hebben gemaakt.

Birgit Kompa, Niedernhausen (tekst)
Reinhard Kurtz, Osthofen (foto's)