Turf, melk en visserij in de Elbe-Weser-driehoek

Gästekreistreffen van 13 tot en met 16 augustus 2023
in het Romantik® Hotel Bösehof in Bad Bederkesa

„Een hartelijke welkomstgroet,
zet over de drempel jullie voet.
Wij willen feesten, lieve mensen,
hartelijk welkom hier en nu!“

Zo werden de aangekomen 31 leden door het team van het Romantik® Hotel Bösehof op de kamers verwelkomd op onze Gästekreistreffen hoog in het noorden. De naam van het hotel heeft dus gelukkig niets te maken met het bijvoeglijke naamwoord „böse“. – Integendeel. De voormalige suikerfabrikant, politicus en weldoener Hauptmann Heinrich Böse was een zonderling, reisde door heel Europa en leerde daar gastvrijheid en genoegens waarderen. En als mensenvriend deelde hij in tijden van nood zelfs voedsel uit aan hongerigen, voordat hij in 1826 zijn rustplaats in Bederkesa kocht. Zijn hartelijkheid als gastheer en zijn vriendelijkheid worden ook vandaag de dag – na bijna 200 jaar – nog steeds in het huis beleefd.

De beschermheren Helga en Hans Große-Allermann en Mechthild en Reinhold Kessler hadden samen met de gastheren Andrea Roming en Klaus Manke een veelzijdig programma samengesteld. Na een eerste opkikker met koffie en gebak werden wij dan in de namiddag door de dorpsgeschiedkundige bij het hotel opgehaald voor een rondleiding door het dorp. Hij had veel te vertellen over Bad Bederkesa en Hauptmann Böse, zodat we bijna te laat bij ons eerste avondeten waren aangekomen.

Bij droog weer konden we het aperitief op het terras gebruiken. Tijdens het welkomstwoord van mevrouw Roming vermeldde zij dat de Gästekreis al meerdere malen te gast was geweest in de Bösehof, in 2006 zelfs met de ledenvergadering – en wel met maar liefst 70 leden!

Voor de eerste avond had de keukencrew van Klaus Manke een traditioneel tafel-visbuffet bedacht: een selectie gerookte vis van zalm, heilbot, makreel, schillerlocke en paling, evenals vers gepelde Noordzeegarnalen, matjes en shrimpscocktail met de passende bijgerechten. En natuurlijk voor de latere „verteer“ Bösehof-huisaquavit of heldere, krachtige appelbrandewijn uit het Alte Land.

Als afsluiting van de avond krijgen we dan nog een blik in de grote, ruime keuken van het huis en keukenchef Klaus Manke vertelde wat zich allemaal „achter de schermen“ van een restaurant afspeelt.

Het moeras wacht op ons

De maandagochtend staat dan geheel in het teken van het moeras. Met de bus gaat het naar het Moorinformationszentrum Ahlenmoor, waar we de bus inruilen voor de Moorbahn, een omgebouwde veldspoorbaan van een voormalige turfwinning. Over het ongeveer 6 kilometer lange traject kunnen we dan binnen twee uur het grootste hoogveen in het Cuxland ontdekken. Onder deskundige leiding van de „machinist“ horen we bij vier haltes alles wat de moeite waard is om te weten over het leefgebied moeras: Waarom groeit het moeras? Waarom werd turf gewonnen? Zijn er echt dwaallichtjes. Zeldzame planten en diersoorten werden voorgesteld, zo niet in natura, dan op informatiepanelen. Eén dier hebben we in ieder geval „van dichtbij“ leren kennen: de steekmug!

Koeien en „rondlopende metworst“

Het trefwoord is gevallen: het is lunchtijd. Waar krijg je eten uit „eerste“ hand – natuurlijk op een boeren- resp. biohoeve. In Sievern exploiteert familie Icken een modern gemengd bedrijf met de nadruk op melkvee en hooimelk en een bijbehorende boerderijwinkel. De producten stonden al klaar op een kleine, buiten opgestelde worst- en kaasbuffet. Zo konden we meteen op het terras proeven wat bijzonder is aan de veehouderij op hof Icken.

In de ongeveer 700 meter verderop gelegen uitloopstal leveren 260 melkkoeien in intensieve weidegang hooimelk, die wordt verwerkt tot rauwmelkse kaas van de boerderij. Meer dan 50 ha weidegrond liggen rondom de stal, d.w.z. de dieren zijn de hele dag buiten en komen alleen ’s avonds naar de stal om gemolken te worden. Daarvan konden wij onszelf overtuigen nadat we erheen waren gebracht met een soort koetsaanhanger. En wanneer er bij de koeien „aanwas“ komt, blijven de kalveren de eerste weken bij de moeder, zodat het voeren in die tijd bijna „vanzelf“ gebeurt. De varkens brengen eveneens hun leven door met daglicht, veel beweging en volop frisse lucht in een zogenaamde open stal met seizoensgebonden weidegang.

Hof Ickens hooimelkkaas „Blanker Hans“ is overigens bekroond als „Kulinarischer Botschafter Niedersachsen 2017“. En dus was het niet verwonderlijk dat enkele leden van de Gästekreis de verleiding niet konden weerstaan om zich voor de terugreis in de boerderijwinkel naar behoren in te slaan.

Bremerhaven – auto's en vis

Op dinsdag willen we ter plaatse zien hoe Bremerhaven zich de afgelopen jaren inmiddels heeft „opgepimpt“. Maar o jee! Nog maar net in de bus gezeten, barst de regen los. We troosten ons ermee dat we vandaag een rondrit met gids per bus door de „Havenwelten“ van Bremerhaven maken, dus droog zitten. – Maar als engelen reizen: zodra we in Bremerhaven aankomen, is de hele „heisa“ alweer voorbij en genieten we van het heerlijke kustweer.

De tour begint bij het „Schaufenster“ Fischereihafen, waar de grote visverwerkende industrie thuis is: Iglo en Frosta. Bij Frosta kunnen we zelfs vanuit de bus de glazen productie zien, waar op dat moment miljoenen vissticks op de band hun weg naar de verpakkingen vinden. Daarna gaat het door de stad langs vele musea, zoals het Schifffahrtsmuseum, het Auswandererhaus, het Klimahaus. Het wereldwijd door klimaatbescherming bekende Alfred-Wegener-Institut is hier gevestigd, de Zoo am Meer en vele andere bezienswaardigheden.

Daarna gaan we het douanegebied in naar het overzeese gebied. Dagelijks liggen hier andere schepen met nieuwe goederen en waaren en verschillende bestemmingshavens aan de kades. We zien de hoog oprijzende Van Carriern, die als op afstand bestuurd over het terrein razen en de containers heen en weer bewegen. Het is Europa's langste stroomkade – en ook het grootste „laadstation“ voor de auto-industrie. Overal staan auto's op de grote parkeerterreinen, op de lange treinwagons en in parkeergarages, die echter eerder hoogbouwmagazijnen voor auto's zijn. Ze wachten er allemaal op om eindelijk in de buik van de reusachtige schepen te verdwijnen, om dan overzee een nieuw thuis te vinden.

Onze tour eindigt dan weer bij het Schaufenster Fischeihafen, waar restaurant „Dock IV“ al met een lekkere lunch (vis of vlees) op ons wacht. Hier in de visserijhaven werden vroeger de visveilingen gehouden. Vandaag zijn de hallen omgebouwd tot shops en restaurants. Bovendien vindt er veel cultureel leven plaats in dit gebied. Tijdens de daaropvolgende verteringswandeling over het terrein vernemen we van onze gids nog meer over de „transformatie“ van de oude havenfaciliteiten.

We zijn op tijd terug in het hotel, want vandaag is het gala-avond. Tot onze verrassing had mevrouw Roming ook gezorgd voor muzikale omlijsting, om de menuvolgorde harmonieus te begeleiden met allerlei instrumenten en zang. In het kader van het aperitief verraste mevrouw Roming ook met de informatie dat zij de leiding van het hotel vanaf januari 2024 in handen zal leggen van haar medewerkster mevrouw Natascha Grotjohann, die zich vervolgens kort voorstelde. De Gästekreis wenst veel succes voor de toekomstige samenwerking. Mevrouw Roming zal echter in een andere functie aan het hotel verbonden blijven!

Op deze plaats een hartelijk dank aan mevrouw Roming, die ons bij de evenementen buitenshuis heeft begeleid en altijd aanspreekbaar was. De door Reinhold Kessler overhandigde Romantik® Gästekreis glazen bokaal heeft een nieuw thuis gekregen en de crew de verdiende tip voor een bijzondere „Bösehof“-service. Dank ook aan de beschermherenparen Kessler en Große-Allermann voor de belevenisrijke organisatie van deze Gästekreistreffen.

Maritieme dagen

Sommige gasten maakten gebruik van de gelegenheid voor nog meer rustdagen in de Bösehof of bezochten de Maritieme Dagen in Bremerhaven. Ongeveer 80 schepen – prachtige windjammers, spannende stoomschepen, unieke motorschepen of ook koggen – nodigden uit tot kijken, verwonderen en bewonderen. Met de „Alexander von Humboldt II“, „El Galeon“ of het „Schulschiff Deutschland“ stonden glanzende namen op de scheepslijst.

Het Schulschiff Deutschland is in de Nieuwe Haven een imposante blikvanger geworden, sinds de goed 86 meter lange driemaster hier nu permanent als maritiem cultureel erfgoed het hele jaar door bezichtigd kan worden. Het is het laatste Duitse volschip, dat in 1927 bij de Bremerhavener Tecklenborg-Werft te water werd gelaten. In de Oude Haven daarentegen ligt de museumvloot van het Deutsches Schifffahrtsmuseum: de walvisvaarder „Rau IX“ en de bergingssleepboot voor de diepe zee „Seefalke“. En wie de maritieme dagen onder water wil genieten, bezoekt de onderzeeboot „Wilhelm Bauer“, die als technisch museum direct daarnaast ligt.

De schrijvers van deze regels nemen nu afscheid met een vrolijk „MOIN“!

Ursula en Heinz-Peter Gerber, Holle (tekst en foto's)

Terug naar het overzicht