Impressies uit het “Schwanefeld”
Romantik Hotel Schwanefeld in Meerane
“In welk ROMANTIK-hotel reizen jullie nu alweer?”, werd ons gevraagd. “Naar Meerane!” “Oh, in Meran is het prachtig. De Dolomieten en het heerlijke ROMANTIK-hotel Oberwirt”, werd onze vermeende reisbestemming geprezen. “Nee, niet naar Meran. Naar Meerane”, antwoordden wij. “Maar waar ligt dat dan?”
En zo onthulden wij dat onze reis niet naar Meran in Zuid-Tirol gaat, maar naar Meerane naar het Romantik Hotel “Schwanefeld” aan de voet van het Ertsgebergte in Sachsen.
Maar deze deelstaatbepaling voor het “Schwanefeld” is onnauwkeurig. Het “Schwanefeld” is eigenlijk een hotel in twee deelstaten, want de landsgrens van Sachsen en Thüringen loopt door het huis. Je bent dus grensganger tussen twee vrijstaten.
Meerane – Elke oudere Oost-Duitser van Kap Arkona tot Sonneberg herinnert zich de “Steile Wand” van Meerane. Slechts 248 meter lang met 13 procent stijging is deze bergweg. Daarbovenop nog kasseien. Gevreesde etappe bij bergklassementen van wielerevenementen, zoals de Internationale Vredeskoers Praag – Berlin – Warschau. Hoe leefden wij mee toen de Vredeskoers-fanfare klonk en wij steeds opnieuw op “Täve” Schur als bergwinnaar inzetten, maar Erich Hagen (1958) en Manfred Weißleder (1961 en 1963) het wonder van Meerane bewerkstelligden.
Maar de “Steile Wand” van Meerane is niet alleen een herinnering aan een mythe waard; bestemming van onze reis was – zoals gezegd – het 4-sterren-verwenhotel "Schwanefeld” aan de rand van de stad van de ooit beroemde lakenstad met haar gerestaureerde fabrikantenvilla’s en prachtige parken, dat ons lokte met zijn vier verdiepingen tellende wellness-”tempel”: het hele jaar verwarmd buitenzwembad, panorama- en bio-zirbensauna, stoombad, infraroodcabine, ijsfontein, zoutlounge, Kneipp-bad...
Sinds 1692 eerst herberg, daarna poststation met paardenwissel tot 1858, toen wegens de opening van de spoorlijn de laatste koets reed, was het “Schwanefeld” tot de Wende een herberg, die sinds 1990 door de in DDR-tijden zogenaamde “gaststättenleiter”, de heer Andreas Barth, als hotelier wordt geleid.
Over culinaire zaken in ROMANTIK-hotels is tot nu toe al veel lovends geschreven in onze Gästekreis-Romanticker. Ook in het “Schwanefeld” is die van topklasse. Minder echter is er over de receptionisten bericht. Daarbij zijn zij eigenlijk het uithangbord van hun huis. Zo iemand, de heer Jakob Friedrich, ontving ons bij het inchecken. Zijn ongekunstelde hartelijkheid, zijn vertrouwenwekkende manier en de tijd die hij nam om onze vragen geduldig te beantwoorden, maakten indruk op ons, temeer omdat wij dat van grote, door concerns gerunde hotels niet gewend waren. Mocht de heer Friedrich deze regels lezen, dan nogmaals onze waardering. Natuurlijk ook onze dank aan alle anderen die zich inzetten voor het welzijn van de “Schwanefeld”-gasten.
Niet onvermeld mag blijven de Sächsisch Thüringische Schokoladen-Manufaktur, die eveneens bij het “Schwanefeld” hoort. Fijne lekkernijen van chocolades, koffies tot droomtaarten voor elke gelegenheid bekoren zelfs de meest verwende smaakpapillen.
Tot slot kunnen wij het ons echter niet laten om een kleine episode uit de ’s ochtends op de ontbijttafel liggende “Schwanefelder Morgenpost” te vermelden. Voor elke 5-sterrenbeoordeling op Google, Booking, TripAdvisor en Co. - zo valt te lezen – krijg je als beloning een reep van deze heerlijke chocolade. Wie het “Schwanefeld” dus slechts met 4 sterren beoordeelt, grijpt naast de beloning. Wij zagen vrijwillig af van de chocolade, maar beoordelen het “Schwanefeld” toch met 5 sterren.
Waarom organiseren wij nu, ondanks al dat enthousiasme voor het “Schwanefeld”, geen Gästekreis-reis daarheen? Dat trekken wij niet. Misschien zetten deze indrukken anderen er echter toe aan om dit Saksisch-Thüringische kleinood als Gästekreis-reis bekend te maken.
Maria en Dr. Günter Domel, Berlin