Vandaag nemen we u mee naar Ehrwald in Tirol, Oostenrijk, met een perfect uitzicht op de Zugspitze. Anabel Joksch en Thomas Edelkamp spreken met Martin Spielmann, die het Hotel Spielmann samen met zijn vrouw al in de vierde generatie runt. Ontdek meer over de unieke drie-landenhoek, duurzaam hotelbeheer, het indrukwekkende, heropgebouwde medewerkershuis en boeiende wandeltips in de Zugspitz Arena.

Anabel Joksch

Hartelijk welkom bij Romantik® Travel, de podcast van de Romantik® Hotels en Restaurants. Vandaag weer met Anabel Joksch en Thomas Edelkamp. Hallo Thomas!

Thomas Edelkamp

Hallo Anabel.

Anabel Joksch

Vandaag zijn we te gast in het prachtige Ehrwald in Oostenrijk, met een perfect uitzicht op de Zugspitze, zou ik zeggen, in Hotel Spielmann. Onze gast vandaag is Martin Spielmann, die het hotel samen met zijn vrouw al in de vierde generatie runt. Hallo beste heer Spielmann, hartelijk dank dat u bij ons bent.

Martin Spielmann

Hallo Thomas, hallo Annabelle.

Anabel Joksch

U mag onze luisteraars gerust nog wat meer informatie over uzelf en uw familie geven, zodat zij weten wie er voor hen zit en van wie de inspiratie uit de Zugspitzregio komt.

Martin Spielmann

Ja, heel graag. Mijn naam is Martin Spielmann en, zoals u al zei, Anabel, runnen Christina en ik dit huis in de vierde generatie. We zijn een heel traditioneel huis, dat kan je denk ik wel zo zeggen. Over anderhalf jaar vieren we ons 100-jarig jubileum. Alles begon in 1924, toen de overgrootouders met ons stamhuis begonnen. Alles was heel eenvoudig, en na de oorlog heeft de tweede generatie het huis overgenomen en uitgebreid. Daarna mijn schoonouders, en sinds 2017 run ik het samen met mijn vrouw.

Thomas Edelkamp

En dat zeer succesvol, en met veel hartstocht en liefde, mag ik toevoegen. De eerste vraag: met het uitzicht op de Zugspitze zou de een of ander waarschijnlijk wat ongemakkelijk zijn, omdat de Zugspitze eigenlijk Duits is. Waarom zijn we dan nu in Oostenrijk? Misschien wilt u iets vertellen over de regio en de Zugspitze en alle luisteraars een kleine inkijk geven in wat hen te wachten staat. Er is daar namelijk een heel sterke verbinding.

Martin Spielmann

Ja. We leven in de Duits-Oostenrijkse grensregio. Veel Duitse luisteraars kennen waarschijnlijk de plaats Garmisch-Partenkirchen, vooral van de Olympische Spelen. We zitten op 20 minuten van Garmisch. Met de auto 10 minuten, dan zit je al dicht bij de grens. We hebben het geluk dat we op een plek zitten waar er eindelijk geen grenslijn meer is. We hebben hier de Zugspitz Arena, die zich Bayern-Tirol noemt. Dat is een samenwerkingsverband van drie toeristische verenigingen. Neem de Tiroler Zugspitz Arena, dan is er Grainau en dan Garmisch-Partenkirchen daar beneden. En dat werkt geweldig. Ik vind het een mooie zaak dat men tegenwoordig zulke grenzen loslaat en dat er geen barrières meer zijn. Op dit moment is het een beetje anders. Als u nu weer over de grens rijdt, heeft u opnieuw grenscontroles. Maar dat komt door de G7-top, die in Garmisch plaatsvindt. Dat is min of meer een hoogbeveiligde zone.

Anabel Joksch

Als je bij jullie vakantie viert, hoe zou je als kenner van de regio en natuurlijk ook van jullie huis de perfecte reistijd beschrijven?

Martin Spielmann

Perfecte reistijd. Eigenlijk zou ik zeggen dat er daar geen algemeen antwoord op is. Het is altijd iets heel individueels. Er is altijd iets dat voor iemand perfect is of niet. Maar ik denk dat we bij ons in huis hebben vastgesteld dat er twee gastengroepen zijn. Er is de ene groep die vooral rust en ontspanning zoekt. Dat zijn de gasten die in het hotel blijven, dan ons zwembad gebruiken en vooral in de zomer ook onze bijna 3.000 vierkante meter grote tuin. Daar vind je altijd wel een plekje, met een mooie schaduwrijke boom, en geniet je gewoon van de bergwereld. Ze gaan weer naar binnen, tussendoor gaan ze weer naar de sauna, naar onze Stadl-Bar. Dat is de ene gastengroep. En de andere groep zijn de mensen die meer sportief bezig zijn. Misschien mag ik het zo noemen. Die zich willen bewegen en zweten. In onze regio zijn er geweldige dingen om te doen, of het nu wandelen, klimmen, mountainbiken is of naar de meren gaan om te zwemmen. Je kunt ontzettend veel ondernemen. Eén ding is dat beide groepen elkaar weer terugvinden. Dat is meestal ’s avonds, wanneer men uitkijkt naar de keuken. Bij ons in huis is er ’s avonds iets te eten; als men van het culinaire geniet, komen de twee groepen weer samen en drinken misschien dezelfde wijn of hetzelfde bier, en misschien komt er ook nog een borrel bij.

Thomas Edelkamp

Dat is geweldig! Als ik nu tot degenen behoor die niet zo actief zijn en liever thuisblijven en van de wellness genieten, dan is het denk ik op zijn plaats om over dat gebied te spreken en onze luisteraars er wat verhalen over te vertellen. U heeft namelijk veel hartstocht, veel... dat deel dat u dan heeft gerealiseerd en vooral heel, heel duurzaam gewerkt. Het spectaculaire verhaal is natuurlijk het verplaatste huis, en dan gaat het verder met alle materialen die u daar hebt verwerkt. Misschien wilt u daar iets over vertellen, want het is echt heel, heel spannend en alles is prachtig geslaagd.

Martin Spielmann:

Hartelijk dank voor het compliment. Ik vertel u natuurlijk graag wat daarachter zit en wat we ermee hebben bedoeld. Zoals gezegd hebben we in 2017 overgenomen, maar voor Christina en mij en mijn schoonouders was al eerder duidelijk dat we een wellnessruimte zouden maken en aanbouwen. Daarom zijn we al begin 2016 begonnen met hoe we tot een wellnessruimte konden komen. Dat is eigenlijk een verhaal dat zich over twee jaar heeft uitgestrekt, want we hebben het in 2018 geopend. Er waren daarna waarschijnlijk zes of zeven varianten van hoe we het zouden kunnen aanpakken. Maar ook Christina en ik hadden een voorstel. We wilden de mogelijkheden die al in het huis aanwezig waren zo goed mogelijk benutten. Dat was punt één. We wilden in het huis anders indelen of nadenken over hoe we het beter konden maken. Misschien qua logistiek. We wilden het samenbrengen. Het derde verhaal was dat we geen groene ruimte wilden volbouwen. We wilden bouwen op de ruimte die al bebouwd was. We hebben iets volledig nieuws gecreëerd, waarmee we de gasten konden aanspreken. U heeft het al genoemd, Thomas. Het gaat om onze Stadl, die nog nooit heeft gestaan waar hij nu staat. Dat was het idee van Hansjörg Spielmann in de jaren 60, die een enorm vooruitzicht had. Hij maakte een reis naar Oost-Tirol en zag hoe een heel oud, klein huis werd afgebroken. Het was meer dan 400 jaar oud, en die mensen vroegen wat er met het hout gebeurde, wat ermee werd gedaan. En zij zeiden: ja, we verbranden het als brandhout. Toen zei hij: alstublieft, doe dat niet! Ik kom met slepen en haal het huis weg en bouw het weer op. En dat heeft hij ook gedaan. Hij bouwde het voor zijn eigen doel. Van nature was hij boer. Hij had allerlei diersoorten, zijn schapen, varkens, geiten, konijnen, alles was bij ons aanwezig. En dat ging zo door tot hij 80 jaar oud was, en toen was het fysiek niet meer mogelijk om dat te doen. Toen was er dat huis, dat als stal werd gebruikt en vervolgens werd omgebouwd tot werkplaats, omdat hij graag met hout werkte. En toen dat niet meer mogelijk was, werd de Stadl een chaos. Christina en ik zeiden: dat kan toch niet, we hebben zo’n schat voor de deur, iedereen zou hem geweldig vinden, en bij ons is het min of meer een opslagruimte. En toen kwam het idee dat we onze saunawereld, die hele spa-ruimte, met rustruimtes enzovoort daar zouden onderbrengen. Dat is het verhaal erachter.

Thomas Edelkamp

Een heel, heel geweldig verhaal, omdat het leeft, omdat er zoveel inzet en vooral zo’n enorme duurzaamheid in zit en iets heel, heel moois is ontstaan. Maar ik denk dat Anabel nog over een paar andere interesses wil spreken.

Anabel Joksch

Precies. Je had het daarnet al beschreven: er zijn de actievelingen, en dan zijn er ook de luilakken, die de wellnessruimte gebruiken. Maar de Zugspitzregio is een geliefde wandelbestemming. Is er een wandelroute die je graag doet en die je kunt aanbevelen?

Martin Spielmann

Er zijn talloze routes, moet ik zeggen. Voor elke moeilijkheid, voor elke lengte, is er wel iets. Voor elke smaak vindt iedereen wel iets. Maar wat we echt graag aanbevelen, is... ik zeg het graag op Hoogduits, de Steinerle Hütchen. Bij ons noemen we het de Stornener Hütchen. U kent het waarschijnlijk anders. Maar Steinerneshütchen is een heel kleine alm in het Erwalder alpengebied. Afhankelijk van of men een deel van de kabelbaan gebruikt of niet, ben je minstens drie uur onderweg. Maar het is enorm mooi. Je kunt gemzen zien, marmotten zien en zo verder. En als je bij de hut aankomt, is die heel, heel eenvoudig gehouden. Het is een eenvoudige, kleine kaart. Er zijn maar drie, vier drankjes, zoals je van een berghut kent. Het wordt alleen door de herder beheerd. De hut is niet altijd open. Je betaalt niet, want de drankjes staan in een vat in de bron. Je kunt jezelf gewoon een bier, een radler of een frisdrank nemen, wat je maar wilt. Je gooit het geld er gewoon in, het werkt op basis van vertrouwen. Als hij er is, kookt hij u een gerecht. Maar dat alles is heel oorspronkelijk. En als je rondkijkt, zijn er veel schapen en koeien die je kunt zien. Als je van het panorama geniet, voel je je goed. En je bent ver weg van alle drukte. Niet zoveel mensen, omdat het wat verder is, wat meer moeite kost. Maar voor ons is het eigenlijk een droombestemming.

Anabel Joksch

Dat klinkt als een echte geheime tip. Als u uw gasten op zo’n tocht stuurt, geeft u hen dan nog andere aanwijzingen of tips mee die zij in acht moeten nemen? Ik weet niet of het bijzonder moeilijk begaanbaar is, wat men misschien als punt moet in de gaten houden of waar de autoriteiten op moeten letten.

Martin Spielmann

Wij raden onze gasten altijd aan om bij ons aan de receptie langs te komen en te praten over de tochten die ze willen maken. Ik denk dat de grootste of meest voorkomende fout die mensen vaak maken, is dat ze zichzelf overschatten. Helaas, door internet. Men vindt allerlei tochten op internet, die min of meer goed beschreven zijn. En dan gaan mensen gewoon op pad zonder echt te weten hoe het er werkelijk uitziet. Ik zeg het heel zacht, maar alleen omdat iemand het op internet heeft gezet, betekent nog niet dat het waar is. En daarom denk ik dat het advies is om het aan de lokale mensen te vragen. Kom naar de receptie en vraag hoe het eruitziet als ik daarheen en daarheen ga. Overschat uzelf niet. Het is heel belangrijk dat ik weet hoe lang het duurt, hoeveel hoogtemeters ik maak. Welk terrein vind ik het meest geschikt? Is het rotsachtig? Moet ik een beetje klimmen? Dat kan op een wandelpad bij ons gebeuren. Is er een hut in de buurt? Het is ook belangrijk dat u genoeg te drinken bij zich hebt als u onderweg bent. En ten slotte zou ik zeggen dat het belangrijk is om altijd een regenjas mee te nemen. Een lichte regenjas is meestal voldoende, maar we zijn in de bergen en een weersomslag is niet uitgesloten. Vooral in de zomer, wanneer de temperaturen zo hoog zijn als nu bijvoorbeeld, kan het heel snel gaan dat het in de vroege namiddag omslaat. En als u in de bergen bent, kan dat onaangenaam worden. En als u een lichte jas en iets te drinken bij zich hebt, dan gebeurt er niets. Dan komt u er wel doorheen.

Thomas Edelkamp

Heel, heel belangrijke aanwijzingen, en die zouden nu, na het bericht in de Duitse media over een vakantietocht die op internet stond maar waarvan de moeilijkheidsgraad, waar de locals het misschien een wandeling zouden noemen, maar zeker niet voor toeristen bedoeld was. Dus, heel, heel belangrijk. En ik denk dat we weer bij een kernthema van Romantik zijn, namelijk geleefde gastvrijheid, hostiliteit. U neemt uzelf, u neemt verantwoordelijkheid waar u kunt en... Ik denk dat dat een heel belangrijke aanwijzing is. Als ik niet wil wandelen, maar toch actief wil zijn, dan stel ik me voor dat dit hier een goed gebied is voor mountainbikers of eerder voor de recreatieve fietsers?

Martin Spielmann

Voor iedereen. Het klinkt misschien raar als ik het zeg, maar ik zeg onze gasten altijd, of als iemand mij vraagt hoe het bij ons is, ik zeg altijd: als u iemand bent die van de natuur houdt, die graag buiten is, dan is het een paradijs. Zomer en winter. U kunt zoveel dingen ondernemen. Als ik niet het type ben dat graag in de bergen wandelt, kan ik mountainbiken, zelfs met e-mountainbikes. Dat is bij ons geen probleem, dat is prima, dat kunnen we. Maar mountainbiken is bij ons top, elke moeilijkheidsgraad die je kunt doen. Het is mijn favoriete sport in de zomer. Ik hou van mountainbiken, het is mijn uitlaatklep. Als het maar een uur is, naar beneden rijden, voor mij is het een geweldige tijd. Maar als ik niet wil mountainbiken, hebben we in de nabije omgeving een grote verscheidenheid aan meren. Of het nu de Blinde See, de Mittelmeersee, de Weiße See, de Plansee, de Heiterwanger See of de Eibsee in Grainau is. Alles ligt op een kwartier rijden met de auto. Je kunt er wandelen. Vooral in de zomer vind ik het een mooi idee om daar te wandelen. Het is een belevenis, het klinkt misschien gek, maar in het meer wandelen, vooral als het zo heet is, als je merkt hoe anders het klimaat daar is. Als u in het dorp staat, is het heerlijk verfrissend, rustgevend en daarna totaal ontspannend. Voor natuurliefhebbers is het een paradijs. Wij zeggen: wij mogen daar wonen waar andere mensen vakantie vieren.

Anabel Joksch

Ik vind dat echt heel goed samenkomen. We hebben het al over gastronomie gehad, maar natuurlijk willen onze luisteraars nog meer weten over wat hen eigenlijk in uw keuken, in uw restaurant te wachten staat.

Martin Spielmann

In de keuken hebben we een heel spannend onderwerp. Ik ga nu twee jaar terug. Coronatijd, maar ik praat niet over corona. Ik beloof het, genoeg van dat onderwerp. Maar we hadden veel tijd om na te denken over wat we beter konden doen, omdat we gewoon niets te doen hadden doordat we gesloten waren. En we hebben ons ook beziggehouden met koken. En dat is in een hotel... dat is heel belangrijk. De keuken die u in het hotel heeft, is eigenlijk het hart van ons huis. We kunnen de hardware-infrastructuur zo veel verbeteren als we willen. Het mooiste zwembad, de mooiste sauna, wat dan ook. Maar als het eten niet lekker is, is het hele hotel niets. En daarom is dat voor ons heel belangrijk. En toen hebben we nagedacht over hoe we dat gingen doen en hebben we het geheel op drie pijlers gezet. De eerste pijler is regionaliteit, de tweede duurzaamheid en de derde kruiden. Nu klinken de eerste twee niet zo spannend, want regionaal en duurzaam, dat schrijft iedereen op zijn vaandel. Maar ik moet zeggen dat als je dat in een hotelbedrijf implementeert, dat een flinke uitdaging is. En het is heel anders dan simpelweg. U vindt niet alle partners die u nodig hebt om alle producten te krijgen. Zeker niet in kwaliteit, niet in hoeveelheid enzovoort. Hetzelfde geldt voor het bedrijf. ’s Avonds heb ik niet alleen een schnitzel nodig, zoals een gezin thuis, of twee of drie. Op een avond hebben wij 100-120 schnitzels nodig. En de volgende dag heb ik er 30 of 40 nodig. Ik moet ook netwerken, regionaal, met regionale leveranciers, met boeren, zodat die hele keten werkt. Dat is niet eenvoudig. Wij zijn op... ik zeg altijd: wij zijn op reis, omdat het waarschijnlijk jaren zal duren voordat we al die producten die we echt willen op zo’n manier hebben dat het echt 100% van hier is. We zijn er eerlijk gezegd nog niet. En het thema duurzaamheid, misschien kort genoemd, zit ook al deels verankerd in de media. Ik denk dat iedereen duurzaam wil zijn, maar slechts weinigen zijn het. En wij proberen die richting uit te gaan. Ten eerste, als we regionaal inkopen, dan ben ik ook duurzaam. Ik heb korte transportwegen. Ik hoef bepaalde goederen niet te verpakken. Ik heb heel andere mogelijkheden als het om verpakkingsmateriaal gaat. Wij willen geen plastic. Er zijn tegenwoordig geweldige andere oplossingen. Die werken, maar alleen over korte afstanden. Als u een product hebt dat een lange weg moet afleggen om hier te komen, houdt het meestal niet stand. Maar daarom zijn regionaal en duurzaam zo nauw met elkaar verbonden. Als ik het een ben, ben ik automatisch ook het andere. En de derde pijler, kruiden, is voor ons in het huis van bijzonder belang. Want we hebben een chef-kok met Enrico, die nu al tweeënhalf jaar bij ons is. Want als hotelbezitters is het allereerst mooi als we zeggen dat we het graag zo en zo zouden willen. We hebben nog steeds iemand nodig die het uitvoert. En als de kok niet wil, dan is het waarschijnlijk een week en ziet het keukenplan er anders uit. Maar we hebben geluk met Enrico, omdat hij iemand is die dit met ons leeft, die er heel liefdevol mee omgaat. En we hebben hem hier laten kennismaken met een kruidenheks. Zo noemen we haar, die we in Ehrwald hebben. Zij is een vrouw die heel veel van kruiden weet. We hebben met haar trainingen gedaan met hem en het keukenteam en haar rond het huis gestuurd. We leven midden in de natuur, om ons heen zijn weilanden. We hebben ook een grote tuin en onze kleine kruidentuin. Maar men zou niet geloven dat in een gewone weide alles voor kruiden te vinden is. Vroeger wist men dat, maar die kennis is in de loop der decennia verloren gegaan. Nu zijn we bezig die kennis in ons huis nieuw leven in te blazen en te proberen die kruiden in de gerechten te verwerken. Ik wil onze gasten daarmee verrassen. Misschien vindt de een of ander een smaak terug die hij kent van het koken van zijn grootmoeder. We willen natuurlijk zijn en niet te veel uit onze tuin halen.

Thomas Edelkamp

Ja, geweldig, geweldig, geweldig.

Martin Spielmann

Vooral om te verfijnen, om smaken toe te voegen die gewoon nieuw en anders zijn. Misschien wat meer kruiding.

Thomas Edelkamp

Dat is ook een geweldig engagement. Ik denk dat onze luisteraars zich dat goed kunnen voorstellen, beeldend gesproken, wat u op zo’n grote, ongerepte weide doet. Als je de ruimte en plaats hebt, dan is dat, zoals bekend, een vorm van luxe. Daarom komen veel mensen dan ook voor een paar dagen naar het buitenland of de bergen. We zijn bijna aan het einde van ons gesprek. Ik heb nog twee vragen. Enrico is al genoemd, de chef-kok. Een hotel werkt alleen als er mensen zijn die blij zijn gasten te ontvangen en voor hen te zorgen. En er wordt veel over gesproken, ook over de omstandigheden waarin zij werken. Ik weet dat u zich sterk inzet om uw medewerkers een passende omgeving te bieden. Misschien een paar woorden over uw nieuwe huis, wat u daar hebt gecreëerd. Ik denk dat dat onze luisteraars zal interesseren.

Martin Spielmann

Graag. Ook dat gaat terug naar de coronatijd van 2020. Dat was de tijd waarin op 16 maart alles ordelijk werd gesloten. En Christina en ik hebben ons toen bewust op 16 maart gezegd: nu bouwen we een medewerkershuis. Dat was een gewaagd verhaal, moet ik zeggen, maar gelukkig is alles goed verlopen. Maar het was voor ons heel belangrijk om in die tijd, toen we het niet hadden verwacht, een signaal te geven. We hadden daarvoor al een beetje gespaard. We wilden bewust een positief signaal geven, ook voor onze medewerkers. Er waren namelijk al veel angsten bij de medewerkers. Hoe gaat het verder? Het duurt een paar weken voordat we weer op de been zijn. Alles heeft zich weer opgetrokken en alles heeft zich weer echt geordend. En toen kwamen de vragen. Kunnen we blijven? Hebben we een baan? Hoe ziet de toekomst er voor ons uit? En toen zeiden we: wij willen een medewerkershuis bouwen. Gewoon als signaal voor onze medewerkers dat het doorgaat en dat wij ook in de toekomst geloven dat er in Ehrwald toerisme zal zijn en dat we ook medewerkers nodig hebben. We hebben een medewerkershuis gebouwd dat nu 50 meter van het hotel verwijderd is. Thomas kent het, we hebben het de vorige keer bekeken. Het is erg ruim wat de kamers betreft. Het gaat de medewerkers echt goed. De feedback die we van hen krijgen, bevestigt ons dat het de juiste beslissing was. Zoals ik al zei, het was een gewaagd verhaal, maar nu, gelukkig, nu alles weer afneemt en we weer een zekere normaliteit hebben, laten we dat achter ons, het ziet er goed uit en het is voor ons zeker belangrijk voor de toekomst dat men de medewerkers goed kan huisvesten. En we kunnen hen alleen goed huisvesten als we hen een plek bieden die gewoon past, waar ze zich goed voelen, waar ze zich geborgen voelen, dan zijn ze ook gemotiveerd. En het resultaat van alles samen is dat de medewerkers bij de gast de juiste prestaties leveren en dat de gast merkt dat het de medewerker goed gaat. Dat is eigenlijk een win-winsituatie voor de medewerker, voor de gast en voor ons.

Thomas Edelkamp

Absoluut, daarom vroeg ik het. Alleen tevreden medewerkers, een goed team, kunnen mijn vakantie veranderen in een onvergetelijke vakantie-ervaring. En dat deze inzet en investeringen ook nodig zijn. Als we heel persoonlijk kijken: wat is uw favoriete vakantiebestemming? Als u als jong gezin op vakantie gaat, wat doet u dan het liefst?

Martin Spielmann

Ja, met het gezin, met het gezin is het moeilijk. Voor Christina en voor mij is het Australië. Dus vóór de kindertijd, we hebben vorig jaar onze tweede dochter gekregen, de oudere, maar daarvoor, toen we nog vogelvrij waren, zijn we één keer in West-Australië geweest en één keer aan de oostkust. Ik... vorig jaar of het jaar daarvoor wilden we met Laura, onze eerste dochter, naar Mallorca. Zij is zes jaar oud, dus dat kunnen we doen. Helaas is door corona alles in het water gevallen, maar dat is geen probleem. Er zijn andere mooie plekken in de wereld. Maar als u ons vraagt wat onze favoriete vakantiebestemming is, van ons, Christine en mij, dan zouden we absoluut graag terug naar Australië gaan.

Thomas Edelkamp

Supermooi, ik denk dat het daarbij blijft.

Martin Spielmann

Hoewel dat niet duurzaam is, moet ik zeggen.

Thomas Edelkamp

Ja, daar zullen we nog manieren voor vinden om het draaglijker te maken. Ik denk dat veel mensen zich zullen aansluiten bij een land dat iedereen graag zou willen ontdekken. En in dat verband denk ik dat we reizen toch als ons doel moeten behouden. We mogen niet de fout maken om alles wat niet duurzaam is te verbieden. Integendeel, de uitwisseling tussen culturen, het reizen, speelt een zeer belangrijke rol. We moeten de fout maken dat we alles wat niet duurzaam is verbieden. We moeten oplossingen vinden om te reizen en daarbij zo duurzaam mogelijk te zijn. We hebben vandaag veel geleerd. Hartelijk dank aan de Zugspitzregio, met haar wandelparadijs, mountainbikers die hun weg naar de meren vinden, wat zeker aanwezig is. Maar ook degenen die gewoon willen ontspannen en genieten van de rust, een beetje wellness, zijn altijd van harte welkom en hebben het Romantik Hotel Spielmann in Ehrwald gevonden. Ik zeg dank aan Martin Spielmann. Gefeliciteerd met de geboorte van uw kind. Ze is pas een paar dagen oud. En dat verheugt ons in deze uitzending. Dus van harte gefeliciteerd en we hopen dat moeder en kind gezond zijn en zoals men zo mooi zegt.

Martin Spielmann

Dank u.

Martin Spielmann

Hartelijk dank.

Thomas Edelkamp

Heel mooi. Nogmaals hartelijk dank. Dit was een zeer informatieve, zeer boeiende uitwisseling en onze luisteraars vinden niet alleen de link naar Romantic Hotels.com, maar ook een korte biografie van Martin Spielmann en de geschiedenis van het hotel. Als u ons weer wilt inschakelen, abonneert u zich dan op onze podcast en we spreken elkaar de volgende keer weer wanneer we samen een nieuwe regio verkennen. Martin, hartelijk dank.

Martin Spielmann

Graag gedaan. Hartelijk dank en veel plezier met luisteren.

Thomas Edelkamp

En dank aan Annabelle en aan iedereen die vandaag naar ons heeft geluisterd. Tot ziens!

Martin Spielmann: Tot ziens!