Vandaag nemen we u mee naar de majestueuze bergwereld van Zwitserland, om precies te zijn naar Grindelwald. Anabel Joksch en Thomas Edelkamp spreken met de gastheer van het Romantik® Hotel Schweizerhof, Otto Hauser. Te midden van de beroemde toppen van de Eiger, Mönch en Jungfrau vernemen we meer over de schoonheid van de Alpenregio, de lange geschiedenis van het traditionele hotel en bijzonder interessante initiatieven rond duurzaamheid – van respectvol omgaan met de natuur tot de unieke boeren-coöperatie uit de 16e eeuw.

Hotel ontdekken

Anabel Joksch

Hartelijk welkom bij Romantik® Travel, de podcast van de Romantik® Hotels en Restaurants. Vandaag weer met Thomas Edelkamp. Hallo Thomas.

Thomas Edelkamp

Hallo Anabel.

Anabel Joksch

En met mij, Anabel Joksch. Vandaag zijn we te gast in Zwitserland, voor een werkelijk droomachtig decor, namelijk in Grindelwald, in het Romantik® Hotel Schweizer Hof, en we verwelkomen Otto Hauser. Hallo Otto, hoe gaat het met je?

Otto Hauser

Goedemorgen, heel, heel goed. Met dit weer, voor de Eiger Nordwand.

Anabel Joksch

Heel mooi. Vandaag praten we over Grindelwald, maar ook over duurzame initiatieven die in het hotel al stevig verankerd zijn.

Thomas Edelkamp

Beste Otto, Jungfrau, Mönch en Eiger, de Eiger-Nordwand, dat zijn de beroemdste toppen in de Alpen en elke luisteraar van ons zal wel een referentie met deze bergen hebben. En je zei net, bij het mooiste weer, met uitzicht erop. Wat zou de bergwandelaar noodzakelijkerwijs gezien of beleefd moeten hebben als hij bij jullie komt?

Otto Hauser

Je hebt het heel goed gezegd, maar het heet Eiger, Mönch en Jungfrau, en niet andersom. En de Jungfrau is natuurlijk het hoogtepunt in de omgeving. Daar is de Top of Europe en het is het hoogste station van Europa. Dat betekent dat het Jungfraujoch net rond de 4000 meter ligt. Men rijdt tegenwoordig met een hypermoderne gondelbaan naar boven. Vervolgens gaat men in een traditionele, prachtige spoorweg, 40 minuten lang. En dan ben je op het Jungfraujoch. En wat ziet men daar? Men ziet, bij het mooiste weer, als men naar het noorden kijkt, tot aan het Schwarzwald, in de Burgesen. Men gelooft het niet, maar het is echt waar. Als men naar de andere kant kijkt, richting zuiden, dan is dat de langste gletsjer van Europa, de Aletschgletscher. Men kan hem in de winter bezoeken met de ski’s of afdalen naar het Wallis. Het Wallis is ons buurlandkanton. Daarboven, op het Jungfraujoch, zijn veel attracties. Men gaat buiten op de gletsjer, kan wandelen. Maar daar is ook een ijsgrot, die erg groot is, waar men daadwerkelijk het gletsjergevoel krijgt, wat erg interessant is. Als men omhoog en omlaag rijdt, stopt men een of twee keer en kijkt men uit over de bergen, zodat men de Eigerwand in Grindelwald ziet, het Eismeer, en dat is al overweldigend om te zien. De spoorlijn is gebouwd van 1896 tot 1914. Alles is dus met de hand gemaakt en het is nog steeds een belevenis om ermee te rijden. En dat is een van de hoogtepunten voor Grindelwald. Wat doen we hier in de omgeving nog meer? Logischerwijs wandelen in de ongerepte natuur. We hebben meer dan 300 kilometer wandelgebied. Maar we staan ook bekend om mountainbiken in de zomer. In de winter is het alpine skiën. We zijn minder een langlaufbestemming, maar eerder een alpiene bestemming. We kunnen skiën van Sint-Nicolaasdag tot Pasen. Ook dit jaar was Pasen erg laat en er waren twee dalafdalingen die helemaal tot in het dal reikten. Natuurlijk is het kunstsneeuw, maar het is een pure ski-ervaring. Ja, kort over Grindelwald, waarom Eiger, Mönch en Jungfrau? Misschien ook over de Eiger, waarvan in 1939 een zeer bekend werk was, voor het eerst werd de Nordwand beklommen met Heinrich Harrer en ... Nu is hij weg, hij komt later terug. Zij hebben de Eiger-Nordwand beklommen en dat was natuurlijk een sensatie. Er waren veel ongelukken, die tegenwoordig minder zijn geworden. Maar nogmaals, dit zijn de mooiste bergen in Zwitserland. De bekendste is het Matterhorn. Maar de mooiste bergen zijn hier in Grindelwald

Thomas Edelkamp

De mooiste bergen, Top of Europe en vooral weten we nu allemaal dat de volgorde belangrijk is, namelijk Eiger, Mönch en Jungfrau. In die volgorde worden de drie bekendste bergen van Zwitserland geteld.

Otto Hauser

Precies.

Anabel Joksch

Ja, heel goed Otto. Dank voor de korte les. Dat hebben we ons nu in elk geval goed herinnerd en zullen we nooit meer verkeerd zeggen en ik denk onze luisteraars ook niet. Welke tijd van het jaar is het meest geschikt om zo hoog bij jullie in Grindelwald vakantie te vieren?

Otto Hauser

Ik zeg altijd, we hebben vier seizoenen. De prachtige tijd om te skiën is de winter. In de lente zijn er de bergbloemen. Men kan door het hele dal wandelen. Het is echt groen en prachtig. Dan komt de zomer om te wandelen en te fietsen, zoals ik al zei. En in de herfst, wanneer alles gemaaid is, kunnen we over de weiden marcheren. En eigenlijk is het het hele jaar door een bestemming die gewoon fantastisch is. Het mooie is dat we 12 maanden per jaar geopend zijn en in alle vier de seizoenen heel goed bezet zijn.

Anabel Joksch

Ja, dat spreekt in elk geval voor het feit dat de gasten altijd graag bij jullie komen. De Schweizerhof zelf is een traditiehuis. Vooral de architectuur is bijzonder wanneer men bij jullie komt. en een zeer sterke lokale verankering en een spannende geschiedenis. Misschien wil je ons een beetje vertellen wanneer en hoe het voor jou precies begon en wat je gasten vandaag in je Schweizer Hof biedt.

Otto Hauser

De Schweizerhof werd gebouwd in 1892. 1892 is een jaar waarin het toerisme in Europa zeer sterk groeide. Helaas hadden we een grote brand in Grindelwald en werden er 170 huizen verwoest. De Schweizerhof werd opgericht. Het was vroeger een smederij. De eigenaren, er is nog maar één voorgeneratie over. De smederij ging een beetje onderuit, de spoorlijn reed al naar Grindelwald. We bouwden een klein pension, dat was in 1892. En tot 1910 was de Schweizer Hof met de huidige gevel zoals hij er vandaag staat. Het was een zeer welvarende tijd. En toen kwam, zoals iedereen weet, de Eerste Wereldoorlog. De economische crisis in 1929, de Tweede Wereldoorlog en laten we eerlijk zijn, het waren zeer moeilijke jaren tussen 1910 en 1950. In 1950 ging het weer van start en het toerisme begon opnieuw. We zaten natuurlijk in Grindelwald, omdat we al in het toerisme zaten, en onze stad meer in het vizier hadden dan anderen. Dus kwam men meteen naar Grindelwald. We hebben vervolgens banen gebouwd, de eerste skiliften gebouwd. Er was een sfeer van heropleving en dat ging door tot in de jaren 70. Mijn vrouw en ik hebben het huis in 1980 overgenomen en het vervolgens uitgebreid tot een klein resort zoals het vandaag is. Dat wil zeggen, we hebben het hotelgebouw en we hebben ook extra chalets en een residentie die we vandaag hotelmatig exploiteren. Maar wat is de Schweizer Hof? De Schweizer Hof is voor ons, voor Anneliese en Otto Hauser. En we hebben daar buiten voor het huis, op een muur, een spreuk, die luidt als volgt. Dit huis is van mij en niet van mij. Het heeft het slechts voor korte tijd geleerd, gemeten naar de eeuwigheid. Dat is hoe ik deze spanning wil wegnemen en iedereen oprechte dienst wil bewijzen. Dat is ons credo en we leven er daadwerkelijk naar. Niet eigenlijk, we leven ernaar en daarom zijn we hier. Zo, nu heb ik een rondleiding gemaakt. Duurzaamheid in de Schweizer Hof, wat is dat? We zijn hier in het hotel heel, heel nauw verbonden met onze leveranciers, laten we beginnen met het vlees, dus ons vlees komt uit de regio. We proberen ook alles regionaal te doen. Wat altijd eenvoudig is, zijn de hoeveelheden die we nodig hebben. Dat is soms een beetje een spagaat, maar het is mogelijk. We proberen ook op het gebied van cosmetica, we hebben bijvoorbeeld Alpien, dat 100 % natuurlijk is, maar ook alle beauty-dingen, we proberen biologische producten te gebruiken. Wat doen we intern? We rijden elektrische auto’s en dat al meer dan 10 jaar. We rijden naar het station, dat niet zo ver weg is, met onze elektrische golfwagen. We hebben er twee van. We halen gasten op, de basisuitrusting en zo verder. In het wagenpark hebben we elektrische en hybride voertuigen, wat ook niet vanzelf spreekt. Maar wat maakt mij vandaag ongerust? We weten nog niet waar de elektriciteitsprijs naartoe gaat en deze auto’s hebben, vreemd genoeg, veel stroom nodig. Niemand praat daarover. Men praat alleen over elektrische voertuigen.

Anabel Joksch

Otto, met betrekking tot duurzaamheid, is er een geweldig initiatief. Misschien vertel je ons daar iets over.

Otto Hauser

Dus wij in Grindelwald bevinden ons in een zeer bijzondere situatie, aangezien we verbonden zijn met onze boeren. Het is een contract uit het jaar 1530, eeuwen geleden, waarbij ze zich zelf hebben georganiseerd. En vandaag is dat contract nog steeds geldig. En het ziet er zo uit. Met het grondbezit dat we hebben, wordt dit in voederrechten verdeeld, hoeveel dieren we op ons terrein hebben. Dat gebeurt in koeienrechten. Een koe heeft vier poten, een kalf heeft één voet, een hert heeft twee, een koe heeft vier. Dus laten we zeggen, het is duidelijk. Maar dat is aan het grondstuk gekoppeld en niet aan mensen. Onoverkoopbaar, dat blijft altijd op het grondstuk. En als niet-groeiende dieren hebben wij het recht onze koeien te laten grazen. Ik heb zes of zeven koeienrechten. Als ik een boer moet zoeken die voor mijn dieren zorgt, ruil ik deze rechten. Zij kunnen en een boer kan ze voor deze rechten nemen. Maar ook verplichtingen. Elke 25 jaar wordt de alpenomheining in drie tot vier lagen en tussen alpen die verschillende namen hebben, is ook een hek, zodat de dieren niet weg kunnen. En die hekken moeten er zijn. En elke 25 jaar krijgt men een nieuw deel van een hek. Als het moeilijk is, had ik ongeveer 30 meter omdat het een beek was en nu heb ik 250 meter omdat het heel eenvoudig is. En ik moet hem elk jaar in juni zetten, voordat de dieren naar de alpen gaan. In de herfst moet ik hem weer weghalen en het hek opbergen, voor zover de lawines daar zijn. Maar dat wordt geaccepteerd. De mensen van Grindelwald werken zo. En dat is natuurlijk meer dan geweldig en ook bewonderenswaardig. Maar we zijn ook in het recht. Als ik in de winter hout wil verbranden om te verwarmen, dan meld ik dat aan de boswachter en dan krijg ik een markering, wat betekent dat de boswachter langskomt en een nummer op de boom schrijft en zegt: de boom of de twee bomen staan daar en daar, maar je moet hem zelf omhakken en meenemen. Je ziet dus, dat is een echt, eerlijk samenleven met de hele landbouw. En natuurlijk, ook begrijpelijk. Een alpenweide die gebruikt moet worden en kapot is, houdt niet stand. En dat is wat de mensen van Grindelwald waarderen. We bouwen geen hutten, de hele delen komen gewoon afglijden. Waarom? Omdat de dieren deze weiden elk jaar bewerken. En dat maakt het geheel mooi en voor het toerisme onbetaalbaar. We noemen onze boeren onze landschapstuiniers. Dat is het verhaal over Grindelwald. Het is een beetje uniek.

Thomas Edelkamp

Heel mooi. uit de 15e eeuw en is zo eerlijk als men zich maar kan wensen. Het is exemplarisch, omdat het ervoor zorgt en voor zo’n plek om het samenleven te laten functioneren. en niet de een in het ongelijk is en de ander in de verkeerde richting. Een prachtig voorbeeld van duurzaam samenleven en samenwerken. Ik vind dit echt heel interessant. Maar je hebt ook, net als velen anderen, thema’s of problemen die we een paar jaar geleden hadden, namelijk verpakte zeep en zeepdispensers. En ook daarvoor heb je in de huidige tijd. En je hebt onlangs, als ik weet, iets dat ik zeer, zeer interessant vind en er ook heel mooi uitziet. Misschien vertel je onze luisteraars daar iets over.

Otto Hauser

Ja, het was al jaren geleden altijd een thema. Hoe gek het is dat we, of het nu handzeep is of dan zepen in de tubes, verspillen. Je hebt, als het erop aankomt, 30 procent van het materiaal nodig, als het er echt op aankomt. En wat gebeurt er vervolgens? Het gaat in de vuilnisbak en wordt verbrand. En ja, we hebben gekeken, we hebben ook tussendoor gevonden dat er een bedrijf in Basel is en we doen met alle open zepen, maar ook de flessen en tubes enzovoort die gebruikt worden en die we niet meer gebruiken, bij ons. Het bedrijf neemt al die zepen en maakt nieuwe zepen, die ofwel aan ontwikkelingsgebieden worden gedoneerd, of we zouden zelfs, als we willen, onze eigen zeep daar kunnen laten persen, wat we niet doen. Dat werkt eigenlijk heel goed. De dienstverlener voorziet ons ervan. Wanneer ze vol zijn, bellen we hen en worden ze opgehaald en de nieuwe containers zijn de lege. Het is echt beangstigend om de hoeveelheden te zien die we verplaatsen. Het is echt  een ramp als je ziet wat er met plastic gebeurt en als je ziet hoe verspilling ermee omgaat, is het eigenlijk bijna een schande dat het zo moet zijn. Maar we worden nog steeds beoordeeld op het feit dat je in elke badkamer evenveel flessen ter beschikking hebt als de ongebruikte. Helaas, maar ik denk dat we een weg hebben gevonden. We zijn al op de hoogte van de EU-richtlijn dat de flessen waarschijnlijk zullen verdwijnen. Amerika wil het binnen twee jaar. Dat we grote verpakkingen in de douches of op de wastafels hebben die opnieuw gevuld kunnen worden en geen afzonderlijke flessen meer zijn. Maar het is een thema dat eigenlijk erbij past om iets te doen wat vandaag en daar. Swiss Tannable is een verhaal uit de hotelclub. We hebben level 1, dat we hebben voor duurzaamheid en daar is een verhaal. We hebben een nieuw hotel gebouwd, namelijk een insectenhotel. Dat staat ook op onze wei. De wei ervoor werd eerder gemaaid. Dat was vroeger het Engels gazon. En nu hebben we een vijfsterren-bloemenweide voor de bijen voor het insectenhotel. 

Anabel Joksch

Men voelt zeker dat je hart en passie hebt om door te gaan en te realiseren. Als onze gasten op romantikotels.com kijken, krijgen ze de eerste indruk van wat voor geweldige culinaire ervaring er is in de Schweizer Hof in Grindelwald. Maar misschien vertel je de mensen die voor het eerst naar Grindelwald komen iets over hun verblijf.

Otto Hauser

In ons gastronomisch restaurant krijgen ze het degustatiemenu. Dat is een geweldig verhaal, wisselt om de paar weken. Het keukenteam is vol liefde en het is echt een klein belevenis.

Thomas Edelkamp

En dan gaan we verder met de aanbevelingen, Otto. De actieve vakantie. Je noemde mountainbiken voor de zomer, wandelen noemde je. Klimmen en bergbeklimmen is inmiddels weer erg populair geworden. Wat zou je aanbevelen, wat niet de trendsport is, maar wat men in Grindelwald zou kunnen of moeten proberen?

Otto Hauser

Wat erg interessant is, is als men met klimmen wil beginnen, hebben we enkele hutten die men kan bezoeken om daar te overnachten. Een daarvan is de Ostegg-hut op de Eiger zelf. Men is 3,5-4 uur van het dal verwijderd. Men overnacht daar, men is in de Eiger en de volgende ochtend gaat men weer naar beneden. Dit is slechts een van de vele hutten. Men moet bereid zijn. Echter, zoals we altijd zeggen, niet alleen gaan. Neem een berggids, dat is heel belangrijk, dan overkomt je niets. Of het nu gaat om naar de Aletschgletscher richting het Wallis of de Strahlekötte in de richting van de Finstrahorn te gaan. Daar zijn veel prachtige hooggebergtetochten. Maar er is ook een van de mooiste tochten, zeg ik, van Zwitserland. Van First naar de Platte bent u op een bergrug tussen de voor-Alpen en de hoge Alpen. Aan de ene kant heeft u de hoge Alpen, Eiger, Mönch en Jungfrau, niet andersom. En aan de andere kant ziet men tot het Mittelland. Men kan tot aan de Jura zien, het is ongeveer 2000 meter hoog en dat is een belevenis. 7 uur wandelen, ja dat is lang, maar het is een top-topervaring als men weg wil van de grote toeristenstromen. Wat duidelijk kan worden gezegd, is dat als men een half uur van de bergstations verwijderd is, er geen toeristenstromen meer zijn. Men is alleen, men wandelt, het dal is heel groot. Men kan de koeien hallo zeggen. Het is een belevenis waar men echt van kan genieten. In het hotel, als u vertrekt, kunt u altijd een lunchbox met sandwiches, drankjes enzovoort meenemen, voor het geval u geen restaurant vindt. We halen ook gasten op met onze bussen. Als ze zeggen: oh, ik ben om vier uur daar, hij zou me kunnen ophalen, dan doen we dat natuurlijk, we helpen daarbij. En dat wordt ook gebruikt. Maar het is niet zo dat Grindelwald gewoon een toeristische bestemming is. Als u over de Grote Scheidegg wilt gaan, met de bus of te voet, kunt u richting Rosenlau, naar een prachtig Jugendstilhotel. U kunt daar lunchen, vervolgens verder afdalen door de Aareschlucht en komt uit in Meiringen, waar u met de boot gaat en dan terugvaart naar Interlaken en vervolgens weer omhoog naar Grindelwald. Een dagtocht die gewoon de bergen, het meer, postauto’s en spoorwegen en schepen biedt. U heeft dus werkelijk alles in één pakket.

Thomas Edelkamp

We zijn bijna aan het einde van onze podcast en we komen bij een persoonlijke vraag. Omdat gastheeren met passie een privéleven hebben en we willen via deze persoonlijke vraag de luisteraar de gastheer een beetje dichterbij brengen. Dus hier de persoonlijke vraag aan Otto Hauser. Als hotelier... Wat doen Annelies en jij als jullie op vakantie zijn?

Otto Hauser

Je zegt het, vakantie. We hebben natuurlijk ook onze hobby’s. Ja, we hebben een camper. We gaan op tour. Maar we gaan één keer per jaar naar Namibië, dat is ons stokpaardje geworden. En dat is al meer dan 20 jaar zo, ook omdat onze architect daarheen is verhuisd. Maar intussen is Namibia bijna een tweede thuis geworden. En we hebben daar geweldige vrienden gevonden. Onder andere mede-eigenaren en oprichters van Gondwana Hotels, die we regelmatig zien. En dat is natuurlijk elke keer dat we naar Namibia komen, maken we uitstapjes naar een lodge en de wereld is anders dan hier in Zwitserland. Logischerwijs, geen hectiek. Dus echt landen, thuis, in het huis en trekken en dan ben je klaar. 3-4 weken, je nauwelijks en je bent echt in de natuur en dat is onze vakantie en privéleven.

Anabel Joksch

Ik denk dat onze luisteraars zin hebben gekregen om naar Grindelwald te reizen, maar natuurlijk nu ook zin hebben om naar Namibia te reizen. Hartelijk dank, beste Otto, voor de interessante inzichten. Ik denk dat onze luisteraars waarschijnlijk uitkijken naar de volgende aflevering, dus vergeet niet de podcast te abonneren. Ik zeg dank je, Thomas, en tot de volgende keer.

Thomas Edelkamp

Tot de volgende keer!

Otto Hauser

Hartelijk dank voor uw aanwezigheid. Tot ziens, vaarwel.