Opnieuw in het Stafler
Nog eens in de Stafler
Een gedicht van Frau Brückner uit Hannover
Hoe vertrouwd en mooi is toch alles hier,
wat ben ik blij om het weer te zien, dat plezier.
Daar verschijnt het hotel na die bocht weer in zicht,
Mijn oude parkeerplek zie ik meteen, zo is het gericht.
Wat fijn, hij is gelukkig ook nog vrij,
ook al vraagt dat plein soms wat gemanoeuvreer erbij.
Niets is veranderd in kamer 207,
alles is gebleven zoals vele jaren geleden, zo divers.
Je komt gewoon THUIS aan,
pakt uit en begint meteen te dromen aan.
Van liggen in het park na een massage
en van het heerlijke eten, al is het nog vaag als een passage.
Mooi, we hebben weer onze tafel nr. 7,
ook verder is alles bij het oude gebleven, even.
Men wordt discreet en liefdevol verzorgd,
eet weer eens te veel, het smaakt gewoon geweldig, ongeborgd.
Eigenlijk blijft er maar één wens open:
Dat we weer kunnen terugkomen, zoals we hopen.
Impressies van het Romantik Hotel Stafler vandaag:
