Juist: Töwerland - Toverland

van Ursel Mittermüller uit Köln

Romantik Hotel Achterdiek - 1 t/m 4 oktober 1998

Voor een paar dagen konden 12 leden van de Gästekreis het eiland Juist ervaren. En wat was dat een heerlijke belevenis! Begonnen met de overtocht met de veerboot; met de „countdown" van 60 -   4o - 2o cm water die ons ontbraken om het eiland Juist überhaupt te kunnen bereiken. "Bestaat dat tegenwoordig nog", vroegen wij ons verbaasd af. Maar toch lukte het. Met slechts 15 minuten vertraging bereikten wij de haven op Juist.

Toen echter trof ons de koude van de oostenwind op Juist van alle kanten. Gelukkig haalde Horst Nellen ons op, die al een dag eerder was gearriveerd en al een stuk gelassener op de kou reageerde. Hoop op overleven rees in ons, de aankomers! Te voet bereikten wij het heerlijke Romantikhotel „Achterdiek". Het laaiende haardvuur in de ontvangsthal verzoende ons meteen met de koude oostenwind en romantische voorpret steeg alweer in ons op. Mevrouw Erika Koßmann heette ons welkom en na het heerlijke avondeten genoten wij van de „Friesengeist", aangestoken en vergezeld van de spreuk:

"Wie Irrlicht im Mohr

fackerts empor

lösch aus, trink aus

genieße leise

auf echte Friesenweise

den Friesen  zur Ehr

vom Friesengeist mehr!"

Deze spreuk - en niet alleen de spreuk - maakte met de tijd steeds meer indruk op ons en bleef onze lekkere metgezel tijdens onze Friese tijd op Juist.

„Main"! Een stralende, zonnige vrijdagochtend begroet ons. Wandelingen door de duinen, schelpen zoekend langs het lange witte en bruisende Noordzeestrand.

Warm ingepakt en begeleid door een frisse oostenwindbries genieten wij van deze zonnige dag. Zaterdagochtend wacht „Poppi" - een „eigenaardige Juister original" - op ons. Een tocht met de koets met twee ondernemingslustige paarden. Een rit in de huifkar over het eiland, dat 17 km lang is en op het breedste punt 500 m breed. "Poppi" informeert ons in opperbeste stemming over de bijzonderheden van het eilandleven en heeft vele interessante anekdotes en Klönekes paraat. Mevrouw Koßmann gaat met ons mee en trakteert onderweg op een Oost-Friese ,,Achterdiek"-theepunch, die het weer in zich heeft!

Een eilandleven zonder auto, alles wordt met paard en wagen en per fiets bereikt of ook vervoerd. Dat geldt ook bij bouwprojecten voor het transport van bouwmaterialen.

De rust en kalmte op dit eiland maken het heel gemakkelijk om je los te maken van de sleur van alledag en nieuwe krachten op te doen. Hektiek en stress zijn vergeten. Zelfs zoiets bestaat: men hoeft de voordeuren niet per se af te sluiten. Geweld en misdaad lijken hier geen kans te hebben. ,,Bestaat zoiets vandaag de dag nog", vroegen wij ons steeds weer af. Ja, het eiland Juist is daarvan het bewijs. Geen twijfel mogelijk, wij komen terug !

’s Middags is er Labskaus a la Achterdiek! Smaakt dat dan? Ja, het smaakte, al was het wat vreemd, vooral de samenstelling met Matjes, pompoen, rode biet, vlees, spiegeleieren enz. enz. enz. Maar Labskaus geproefd te hebben, is een moetje.

Wattwandeling met Heino staat voor zaterdagmiddag op het programma. Dik ingepakt, met rubberlaarzen aan, waden wij door het Juister wad. Heino komt uit een familie van wadgidsen met een rijke traditie. 3 ½ uur lang wordt ons door Heino op interessante wijze de hele leefwereld van het wad voor ogen gebracht.

Wormen, schelpen, krabben, vissen worden uitgegraven en hun betekenis voor het wad wordt ons uitgelegd. Wij helpen mee om een mosselbank aan te leggen. En plotseling begrijpen ook wij, die van het vasteland komen, sebr vieLbesser, wat het betekent om milieubewustzijn te ontwikkelen en voor de toekomst te behouden.

Met een uitstekende gala-menu van de familie Elke en Heinz Koßmann sluiten de ,,Romantiker" hun korte eilandleven af. En natuurlijk met een „Friesengeist-absacker"! Al vroeg op zondagochtend gaat de veerboot terug naar het vasteland. Zonder problemen belandt het gebäck in Norddeich en verloopt het vertrek vandaar vlekkeloos. Wij, die deze tijd hebben mogen beleven, zijn niet alleen enthousiast, maar vooral onder de indruk van dit ontspannen en betoverende eilandleven.

Een paar eilandgedachten zullen ons zeker af en toe in ons dagelijks leven raken en ons tot wat nederigheid brengen. Nederigheid voor de natuur, het milieu en ook voor mensen die proberen hun individuele leefruimte innerlijk en uiterlijk te behouden.